Mój okrutny kumpel. 5

Obudziłam się następnego ranka z opuchniętymi oczami, co świadczyło o tym, jak bardzo płakałam. Drzwi się otworzyły i nie musiałam nawet zdejmować kołdry, żeby wiedzieć, że to Juanita. Wesoły głos młodej dziewczyny wystarczył, żeby mi powiedzieć, że śniadanie będzie gotowe za dwadzieścia minut.

Wst...