บทที่ 27
เมื่อเบี้ยวเกอร์จากไป วังหย่งกับต้าโถวสีหน้าเคร่งขรึมลง จ้องมองฉันด้วยสายตาเย็นชา
ฉันกำมือแน่นโดยไม่รู้ตัว สบตากับพวกเขาอย่างไม่หวั่นเกรง
"ไอ้หนู เจ้าช่างฉลาดนัก หาเบี้ยวเกอร์มาเป็นที่พึ่งได้ นับว่าโชคดีของแก" วังหย่งพูด
ทั้งสองละสายตาไป ไม่ได้ทำอะไรฉันอีก กลับไปนั่งที่เดิมเล่นมือถือ
ฉันก็ไม่อยา...
Log masuk dan teruskan membaca
Bab
1. บทที่ 1
2. บทที่ 2
3. บทที่ 3
4. บทที่ 4
5. บทที่ 5
6. บทที่ 6
7. บทที่ 7
8. บทที่ 8
9. บทที่ 9
10. บทที่ 10
11. บทที่ 11
12. บทที่ 12
13. บทที่ 13
14. บทที่ 14
15. บทที่ 15
16. บทที่ 16
17. บทที่ 17
18. บทที่ 18
19. บทที่ 19
20. บทที่ 20
21. บทที่ 21
22. บทที่ 22
23. บทที่ 23
24. บทที่ 24
25. บทที่ 25
26. บทที่ 26
27. บทที่ 27
28. บทที่ 28
29. บทที่ 29
30. บทที่ 30
31. บทที่ 31
32. บทที่ 32
33. บทที่ 33
34. บทที่ 34
35. บทที่ 35
36. บทที่ 36
37. บทที่ 37
38. บทที่ 38
39. บทที่ 39
40. บทที่ 40
41. บทที่ 41
42. บทที่ 42
43. บทที่ 43
44. บทที่ 44
45. บทที่ 45
46. บทที่ 46
47. บทที่ 47
48. บทที่ 48
49. บทที่ 49
50. บทที่ 50
51. บทที่ 51
52. บทที่ 52
53. บทที่ 53
54. บทที่ 54
55. บทที่ 55
56. บทที่ 56
57. บทที่ 57
58. บทที่ 58
59. บทที่ 59
60. บทที่ 60
61. บทที่ 61
62. บทที่ 62
63. บทที่ 63
64. บทที่ 64
65. บทที่ 65
66. บทที่ 66
67. บทที่ 67
68. บทที่ 68
69. บทที่ 69
70. บทที่ 70
71. บทที่ 71
72. บทที่ 72
73. บทที่ 73
74. บทที่ 74
75. บทที่ 75
76. บทที่ 76
77. บทที่ 77
78. บทที่ 78
79. บทที่ 79
80. บทที่ 80
81. บทที่ 81
82. บทที่ 82
83. บทที่ 83
84. บทที่ 84
85. บทที่ 85
86. บทที่ 86
87. บทที่ 87
88. บทที่ 88
89. บทที่ 89
90. บทที่ 90
91. บทที่ 91
92. บทที่ 92
93. บทที่ 93
94. บทที่ 94
95. บทที่ 95
96. บทที่ 96
Zum keluar
Zum masuk
