บทที่ 87
ผมรู้ว่าการยืนอยู่ตรงนี้จะทำให้พ่อแม่ของชินยิ่งเกลียดและโกรธมากขึ้น แม้จะได้เห็นชินลู่เหยาผ่านหน้าต่างเพียงแวบเดียว แต่ก็ต้องยอมแพ้อย่างไม่เต็มใจ จึงกล่าวกับพวกเขาว่า "ลุงป้าครับ อย่าเพิ่งกังวลไปเลย เหยาเหยาต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน รอให้ท่านอารมณ์เย็นลงแล้ว ผมจะมาเยี่ยมพวกเขาอีกครั้ง"
พอกลับถึงโรงเรีย...
Log masuk dan teruskan membaca
Bab
1. บทที่ 1
2. บทที่ 2
3. บทที่ 3
4. บทที่ 4
5. บทที่ 5
6. บทที่ 6
7. บทที่ 7
8. บทที่ 8
9. บทที่ 9
10. บทที่ 10
11. บทที่ 11
12. บทที่ 12
13. บทที่ 13
14. บทที่ 14
15. บทที่ 15
16. บทที่ 16
17. บทที่ 17
18. บทที่ 18
19. บทที่ 19
20. บทที่ 20
21. บทที่ 21
22. บทที่ 22
23. บทที่ 23
24. บทที่ 24
25. บทที่ 25
26. บทที่ 26
27. บทที่ 27
28. บทที่ 28
29. บทที่ 29
30. บทที่ 30
31. บทที่ 31
32. บทที่ 32
33. บทที่ 33
34. บทที่ 34
35. บทที่ 35
36. บทที่ 36
37. บทที่ 37
38. บทที่ 38
39. บทที่ 39
40. บทที่ 40
41. บทที่ 41
42. บทที่ 42
43. บทที่ 43
44. บทที่ 44
45. บทที่ 45
46. บทที่ 46
47. บทที่ 47
48. บทที่ 48
49. บทที่ 49
50. บทที่ 50
51. บทที่ 51
52. บทที่ 52
53. บทที่ 53
54. บทที่ 54
55. บทที่ 55
56. บทที่ 56
57. บทที่ 57
58. บทที่ 58
59. บทที่ 59
60. บทที่ 60
61. บทที่ 61
62. บทที่ 62
63. บทที่ 63
64. บทที่ 64
65. บทที่ 65
66. บทที่ 66
67. บทที่ 67
68. บทที่ 68
69. บทที่ 69
70. บทที่ 70
71. บทที่ 71
72. บทที่ 72
73. บทที่ 73
74. บทที่ 74
75. บทที่ 75
76. บทที่ 76
77. บทที่ 77
78. บทที่ 78
79. บทที่ 79
80. บทที่ 80
81. บทที่ 81
82. บทที่ 82
83. บทที่ 83
84. บทที่ 84
85. บทที่ 85
86. บทที่ 86
87. บทที่ 87
88. บทที่ 88
89. บทที่ 89
90. บทที่ 90
91. บทที่ 91
92. บทที่ 92
93. บทที่ 93
94. บทที่ 94
95. บทที่ 95
96. บทที่ 96
Zum keluar
Zum masuk
