บทที่ 101

เช้าวันรุ่งขึ้น ชินเสี่ยวอวี่พุ่งออกมาจากห้องนอนด้วยความร้อนรน เธอค้นหาทุกห้องอย่างตื่นตระหนก

  ฉันตื่นขึ้นเพราะเสียงของเธอ แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นจากโซฟาอย่างเชื่องช้า

  เมื่อคืนนี้ หลังจากสาวน้อยคนนี้จูบฉัน เธอก็ปฏิบัติกับฉันเหมือนกับที่ถ่มน้ำลาย แล้วอาเจียนใส่ฉันเต็มตัว

  ตอนนั้นฉันหมดอารมณ...
Log masuk dan teruskan membaca