Boek 2, hoofdstuk 42

Yalda vertelde zichzelf streng dat ze die glimlach zich alleen maar had verbeeld.

Die vreemde kleine krul in de hoek van Mariahs lippen, de glinstering in haar ogen die niet thuishoorde bij iemand die fragiel of getraumatiseerd was. Er was geen manier waarop dat echt kon zijn.

Waarschijnlijk was h...

Log in en ga verder met lezen