11

EIRA

Eén. Twee. Drie.

Ik telde de kleine scheurtjes in de verf. Het was het minste wat ik kon doen om bij mijn volle verstand te blijven.

Ik lag al drie dagen in dit bed. Of misschien vier. Ik wist het niet. Tijd voelde hier anders. Het bewoog als dikke stroop.

Nadat ik was ontslagen, had de dok...

Log in en ga verder met lezen