Zes

Eira

"Eira!"

Zijn schreeuw was als de knal van een zweep, en klonk zo luid en rauw dat mijn lichaam stilstond, ondanks dat mijn brein tegen me schreeuwde om te rennen.

Ik draaide me om en zag Draven net buiten de deuropening staan, zijn hand half opgestoken, zijn steenkoude masker een beetje ontd...

Log in en ga verder met lezen