Hoofdstuk 135

Virella’s perspectief

Om middernacht kwam Theo binnen.

Ik zat al twee uur in de stoel bij het raam, zonder iets nuttigs te doen. Gewoon zitten, naar de stadslichten kijken en wachten op een update waarvan ik pas wist dat ik er nerveus om was toen hij met die blik op zijn gezicht door de deur k...

Log in en ga verder met lezen