Hoofdstuk 18

Rowena's perspectief

Ik dacht oprecht dat het na een tijdje voorbij was, omdat oma Alice weer tot rust was gekomen.

De thee was gebracht.

De kamer had zijn evenwicht weer gevonden, en ik zat tegenover haar te denken dat ik misschien nog een minuut of twintig had voordat ik me met goed fatsoen kon ...