Hoofdstuk 2

De zachte glimlach op Dashes gezicht verstarde even, voordat hij zich snel weer herstelde.

Hij klapte in zijn handen, en Diana’s derde broer, Wade York, stormde de kamer binnen. Hij droeg nu een uitdrukking van ongeduld en boosaardigheid.

"Waarom woorden aan haar verspillen? Diana, je hebt het gedrogeerde water al gedronken. Dit huwelijk gaat door, of je het nu wilt of niet. Trouwen of sterven!"

Toen hij dit zag, liet Dash zijn schijnvertoning volledig vallen. Hij duwde zijn bril met beheerste beweging omhoog en onthulde ogen zonder enige warmte—alleen berekening en wreedheid bleven over.

"Geef mij niet de schuld, Diana. Dat is een nieuw middel dat Wade via zijn casinocontacten heeft opgeduikeld. Als het inwerkt, lijken de symptomen op acuut hartfalen, maar de pijn is tien keer zo erg."

Hij haalde twee documenten uit zijn zak en smeet ze op Diana’s kleine kaptafel. "Kies er één. De eerste: je neemt gehoorzaam Leila’s plaats in in dit huwelijk. Wij houden de bruidsschat, jij blijft een dochter van York, en wij blijven je broers. Als de Russells je ooit slecht behandelen, zullen wij je vangnet zijn."

"De tweede," hij wees naar het andere document met de schreeuwerige titel "Overeenkomst tot verbreking van familiebanden," "teken dit, en je hebt geen enkele band meer met de familie York. Al betwijfel ik dat je zó dom zou zijn."

Wade mengde zich erin: "Diana, daag ons niet uit! Eén druppel van dat middel zal je lichaam langzaam vernietigen. Zonder tegengif sterf je in ondraaglijke pijn."

Ze wisten zeker dat ze niet het risico zou nemen de familiebanden te verbreken voor wat bruidsschatgeld. Ze waren ervan overtuigd dat haar angst om in de steek gelaten te worden haar zou laten toegeven.

Diana wierp echter slechts een blik op beide documenten, pakte een pen en ondertekende zonder aarzelen de overeenkomst tot familiebreuk. Haar handtekening was vast, zonder ook maar een spoor van trillen.

"Wat... jij!" Dashes zelfbeheersing brak eindelijk.

Wade stond met open mond van verbazing.

Diana schoof de ondertekende overeenkomst naar hen toe, haar stem koud als ijs. "Verwissel nu de partijen in de bruidsschatovereenkomst. Die is van mij. Anders kunnen jullie je voorbereiden om de Russells een lijk te sturen."

Ze klapte haar koffer dicht, duidelijk bereid om daar te blijven zitten en desnoods op de dood te wachten. "Denk goed na. Sturen jullie mijn door het middel vergiftigde, stervende lichaam, of jullie kostbare Leila met haar falende hart?"

Buiten de deur leek Leila, die het rumoer hoorde, bang dat het vuur haar echt zou bereiken.

"Idris, mijn—mijn borst doet zo’n pijn..." Haar zwakke, huilerige stem dreef naar binnen.

Idris’ angstige stem volgde: "Leila! Wat is er? Snel! Bel de dokter!"

Buiten barstte chaos los.

Dash en Wade wisselden blikken, hun ogen weerspiegelden zowel worsteling als venijn.

Buiten was Leila "olie op het vuur aan het gooien": "De familie Russell heeft de bruidsschat nog niet eens geleverd. Wie weet hoeveel ze zullen geven voor een geluksbruid voor een man in vegetatieve toestand..."

Haar woorden duwden de broers eindelijk over de rand. Tenslotte zou Diana alleen maar met een levend lijk trouwen—uiteindelijk zou ze wel weer bij hen komen aankruipen.

Bovendien, hoe aanzienlijk kon een bruidsschat nou zijn voor het trouwen met een man in vegetatieve toestand? Laat Diana eerst Leila’s plaats innemen, dan konden ze later alles terugpakken!

Dash klemde zijn kaken op elkaar, pakte de pen en wijzigde razendsnel de schenkingsovereenkomst, waarbij hij alle rechten op de bruidsschat aan Diana overdroeg. "Prima! Neem het allemaal! Krijg er geen spijt van, Diana!"

Diana borg haar exemplaren van zowel de overeenkomst over het verbreken van de familiebanden als de overeenkomst over de bruidsschat veilig weg, terwijl haar lippen zich krulden tot een spottende glimlach.

Op dat moment klonk van beneden de respectvolle stem van de butler. "Meneer, mevrouw, de bruidsschatstoet van de familie Russell is gearriveerd!"

In de woonkamer leidde de hoofdbutler van de familie Russell een groep die luxueuze kisten droeg het huis binnen, met indrukwekkende grandeur.

Hij vouwde een met goud bedrukte lijst open en kondigde luid aan: "Contant: achtendertig miljoen achthonderdachtentachtigduizend. Tien rivierfrontwoningen op toplocaties. Twintig commerciële winkelpanden in het stadscentrum—met eigendomsakten inbegrepen. Eén 'Eternal Heart'-roze-diamanten halsketting. Twee koffers met haute-couturejuwelen. Tien kisten met gouden sieraden..."

Bodhi en Bella luisterden met steeds wijder wordende ogen, zwaar ademhalend, hun gezichten getekend door onversneden hebzucht.

Onder hun blik daalde Diana trede voor trede de trap af. Ze nam de lijst rechtstreeks uit de hand van de butler en gaf hem een zwarte creditcard. "Zet al deze items om in contanten, inclusief het geld dat hier al is, en stort alles op deze kaart."

De butler van de familie Russell aarzelde even maar nam haar respectvol aan. "Ja, mevrouw Russell."

Bodhi slaakte een diepe zucht. Bella, die zag dat de koffers met juwelen en goud op het punt stonden te worden weggevoerd, gilde meteen: "Stop! Wat ben je aan het doen? Raak die niet aan!"

Diana gooide de bruidsschat-schenkingsovereenkomst kil voor hen neer. "Het staat zwart op wit. Lees het aandachtig."

De gezichten van alle drie de broers werden lijkbleek. Ze hadden zich nooit kunnen voorstellen dat de familie Russell zó gul zou zijn, en nu waren ze misselijk van spijt.

Leila rukte zich los uit de steun van haar oudste broer, boog zich dicht naar Diana toe en fluisterde zodat alleen zij tweeën het konden horen: "Diana, wees gewoon gehoorzaam! Nadat jij Rupert Russell hebt overleefd, zorg ik ervoor dat mam en pap je terug naar huis brengen. Dan zoeken we een goede man voor je!"

"Echt? Dan kun je dat hart van je maar beter beschermen. Ga niet te vroeg dood. De weg naar de onderwereld zou zo eenzaam zijn zonder gezelschap."

Leila zette zich schrap en deed alsof ze wilde knielen, maar Idris greep haar snel vast en trok haar beschermend in zijn armen.

Ze deed alsof ze onschuldig was. "Diana, wees gerust, alles in de familie York is van jou. Ik zou nooit met je concurreren om wat dan ook."

Toen ze zag dat Diana onbewogen bleef, huilde ze zielig verder. "Mam en pap hebben je zo veel jaren grootgebracht, en het bedrijf heeft het nu zwaar. Dit geld moet bij de familie blijven! Als ík degene was die ging trouwen, zou ik zeker..."

Diana staarde naar dat gezicht vol huichelarij en voelde ineens dat zelfs nog één woord zeggen haar leven zou verspillen. Dus onderbrak ze haar, met een vlakke toon. "Dan trouw jij met hem."

Leila's gehuil stopte abrupt. Toen ze de hebzuchtige, aarzelende blikken van haar ouders en broers op zich voelde vallen, bang dat ze haar werkelijk naar voren zouden duwen, rolde ze met haar ogen weg en "viel" dramatisch flauw.

Bella siste Diana fluisterend toe: "Jij ondankbaar kreng! Zonder de familie York zou je niet eens in aanmerking komen als vervangbruid voor de familie Russell!"

"Wat zei je? Zeg het harder, ik kan je niet horen."

"Jij—!" Bella trilde van woede. "Ik heb er echt spijt van dat ik jou ter wereld heb gebracht!"

Diana haalde onverschillig haar schouders op. "De verbrekingsovereenkomst is ondertekend. Mijn leven en dood hebben niets meer met jullie Yorks te maken."