Hoofdstuk 360

Violet

Esther deinsde achteruit. Haar vacht verdween, botten hervormden zich, en plotseling was ze weer menselijk.

De wereld vernauwde zich tot één ding, en dat was Esther. Ik kon letterlijk haar angst ruiken, haar hart voelen bonzen in haar borstkas terwijl ik op haar afstormde.

Esther kroop op ha...

Log in en ga verder met lezen