Hoofdstuk 3

Toen hij Lisbeths ijskoude blik zag, flitste er iets door Leopolds hoofd, een pijnlijke steek in zijn borst. 

Zou ze de waarheid spreken?

Terwijl hij zijn mond opendeed om te spreken, stapte Elora plotseling naar voren en blokkeerde zijn zicht op Lisbeth.

"Lisbeth, probeer je zelfs nu nog de feiten te verdraaien en Leopold zwart te maken? Hoe kun je zo harteloos zijn?"

Lisbeth was lang met opvallende gelaatstrekken—voor haar verminking was elke gezichtsuitdrukking van haar betoverend geweest. Elora daarentegen had de verfijnde, onschuldige uitstraling van een traditionele schoonheid. 

Haar witte jurk bolde op in de wind terwijl ze haar armen beschermend spreidde om de veel langere Leopold achter haar af te schermen, met een kwetsbare en meelijwekkende uitdrukking.

Leopold schoof zijn moment van twijfel onmiddellijk opzij en sloeg beschermend zijn arm om Elora heen. "Elora, waarom zou je de moeite nemen om tegen iemand zoals zij te praten?"

Lisbeth lachte koud en weigerde nog langer naar hen te kijken, terwijl ze zich een weg door de menigte baande. "Ik heb alles gezegd wat ik moest zeggen. Pardon."

"Mevrouw Whitaker! Mevrouw Whitaker!" riepen de verslaggevers haar na.

"Haar reputatie is toch al geruïneerd. Waar is ze in vredesnaam zo trots op?" mompelde iemand.

Ondanks hun woorden durfde niemand haar fysiek tegen te houden. Terwijl de menigte uiteen begon te wijken, stapte Elora plotseling naar voren en pakte Lisbeths arm vast.

"Lisbeth, luister naar me—"

"Ik heb je niets te zeggen. Ga opzij!" Lisbeth sloeg Elora's hand weg en probeerde om haar heen te lopen.

Maar Elora slaakte een geschrokken kreet en stortte in elkaar op de grond.

"Lisbeth!" Leopold wierp haar een venijnige blik toe voordat hij zich haastte om Elora te helpen. "Gaat het?"

Terwijl ze naar Lisbeth keek, trok Elora een pijnlijk gezicht, maar ze stelde hem gerust met betraande ogen. "Maak je geen zorgen, het gaat goed met me."

Leopold raakte zachtjes haar buik aan voordat hij Elora in zijn armen tilde en haar op een nabijgelegen bankje zette. Daarna draaide hij zich om en beende naar Lisbeth toe, met woede in elke stap.

"Je beweert dat je niet zo verachtelijk bent als ik denk, maar hoe noem je dit dan? Zou je echt een zwangere vrouw pijn doen?"

"Ben je blind? Ik raakte haar amper aan! Ze viel duidelijk met opzet—"

Voordat ze haar zin kon afmaken, greep Leopold haar pols beet en sleurde haar voor Elora.

"Bied Elora je excuses aan. Nu!" Zijn boze gebrul explodeerde naast haar oor en liet het suizen.

De media drong weer naar voren, met camera's die in hun gezicht werden geduwd. Te midden van de chaotische flitslichten werd Lisbeth duizelig en struikelde ze.

Een sterke hand ving haar op voordat ze viel. Ze keek op en zag Sebastians koele, beheerste gezicht.

Onmiddellijk zwermden er een dozijn mannen in zwarte pakken naar binnen, die de schreeuwende, vloekende menigte van de media tegenhielden.

"Meneer York, u..." Lisbeth beet op haar lip en zuchtte. "U had zich er niet mee moeten bemoeien."

Sebastians uitdrukking bleef onveranderd terwijl hij de menigte toesprak. "Ik zal binnenkort een persconferentie houden over deze kwestie. Voor nu vraag ik u allen om de juiste journalistieke normen te handhaven en alle onjuiste verslagen en gerelateerde beelden te verwijderen."

De media durfde hem niet te trotseren—niet alleen vanwege zijn status als een groot acteur, maar omdat zijn invloed als erfgenaam van de familie York in alle sociale kringen van Sovereign City enorm was. 

Ze stonden toe dat Sebastians beveiligingsteam hun beelden en aantekeningen wiste.

---

Pas nadat Lisbeth veilig in Sebastians auto zat, had ze eindelijk een moment om te kalmeren en haar volgende stappen te overwegen.

Ze kon Dennis niet het stigma laten dragen dat hij onwettig werd genoemd. Ze moest aan iedereen bewijzen dat ze niet was vreemdgegaan—Leopold was degene die was veranderd en voor iemand anders was gevallen!

Sebastians huis stond in een chique buurt in het stadscentrum—een vrijstaande villa van drie verdiepingen.

Toen ze binnenkwamen, begroette een vrouw van middelbare leeftijd hen met een warme glimlach: "Welkom thuis, meneer York, en dit is...?"

"Dit is mevrouw Whitaker."

"Mevrouw Whitaker, hallo! Komt u alstublieft binnen."

Ava was al bijna dertig jaar bij de familie York en had al die tijd voor Sebastian gezorgd.

Dit was de eerste keer dat ze hem een vrouw mee naar huis zag nemen, en ze kon haar opwinding nauwelijks inhouden. Ze leidde Lisbeth naar de woonkamer. "Mevrouw Whitaker, neemt u alstublieft plaats."

Ze hield zich bezig met het zetten van thee en het snijden van fruit. Zodra het moment goed voelde, vroeg ze: "Meneer York, luncht u thuis? Ik kan iets klaarmaken."

"Ja, dank je."

Toen Ava zich naar de keuken draaide, stond Lisbeth op om haar te volgen. "Ava, laat me je helpen."

Vlak nadat ze waren vertrokken, arriveerde Sebastians assistent, Noah Brown.

Hij benaderde Sebastian respectvol. "Meneer York, ik heb het onderzoek afgerond dat u had aangevraagd. Zij is inderdaad Emily Foster, de vrouw die meneer Declan York jaren geleden aan zijn zijde hield."

Sebastian had al gedacht dat Elora hem bekend voorkwam vanaf het moment dat hij haar zag. Zijn vermoedens werden bevestigd.

"En er is meer." Noah overhandigde Sebastian een stapel foto's. "Naast Leopold zijn er nog drie andere mannen die een nauwe band met Emily hebben gehad."

De foto's toonden Elora in intieme situaties met verschillende mannen. Met zware make-up op en een verleidelijke houding zag ze er compleet anders uit dan de kwetsbare, onschuldige vrouw die naast Leopold stond.

Sebastian bladerde door een paar foto's, terwijl een kille glimlach zijn lippen krulde.

Hij gaf de foto's terug aan Noah en veegde zijn handen af met een vochtig doekje alsof hij iets vies had aangeraakt.

"Stuur ook een kopie van deze fascinerende foto's naar mevrouw Foster."

Toen hij Lisbeth uit de keuken zag komen, veranderde hij van onderwerp. "Ik wil morgen een persconferentie houden. Tref de voorbereidingen."

Morgen? Lisbeth had niet verwacht dat Sebastian zo snel met een plan zou komen. "Wat ben je van plan te doen?" vroeg ze.

"De waarheid vertellen," antwoordde Sebastian openhartig. "Iedereen laten weten dat Leopold al jaren vreemdgaat, dat jullie huwelijk alleen in naam bestond, en dat hij de resultaten van de donormatch heeft gefabriceerd, zonder rekening te houden met het leven van zijn eigen kind."

De korte sprankeling van hoop in Lisbeths ogen doofde weer. Als het zo simpel was als gewoon de waarheid spreken, zou ze niet gevangen zitten in deze situatie waarin ze haar onschuld moest bewijzen.

"Niemand zal ons geloven," zei ze.

"Niet deze keer." Hij pauzeerde en beantwoordde haar verbaasde blik met een veelbetekenende uitdrukking. "Ze moeten zelf opbiechten wat ze hebben gedaan."

Hij bedoelde Leopold en Elora? Zij waren degenen die deze hele puinhoop hadden veroorzaakt! Waarom zouden zij ooit naar voren komen om haar naam te zuiveren?

"Dit is geen grappige grap."

Net toen Lisbeth uitgesproken was, begon Sebastians telefoon op de salontafel te rinkelen.