Hoofdstuk 1 Uit de hel bevrijd

De regen geselde de ramen van het Eden Valley Centrum voor Mentale Revalidatie.

In het kantoor van de directeur zat dr. Jenkins te trillen. Hij trilde niet van de kou, maar van de vrouw die tegenover hem zat.

Anna Rice zat met haar benen over elkaar, achteloos bladerend door haar ontslagpapieren. Ze droeg een simpele ziekenhuisjapon, en toch zag ze eruit als een koningin die haar onderdanen inspecteerde.

"Dr. Jenkins," Anna's stem was zacht, maar joeg hem een rilling over de rug. "Mijn hand doet pijn van de klap die ik u eerder heb gegeven. Ik hoop dat uw kale hoofd in orde is."

Dr. Jenkins wreef over zijn glanzende schedel en dwong een doodsbange glimlach. "H-het was mij een eer, mevrouw Rice. De auto van de familie Rice is er. U bent vrij."

"Vrij?" Anna stond op. "Drie jaar. Mijn vader herinnert zich me eindelijk."

Ze liep het kantoor uit. Op het moment dat ze de gang instapte, verstomde het chaotische lawaai van de inrichting op slag.

Tientallen patiënten—gewelddadig, labiel, gevaarlijk—stonden in rijen langs de muren. Toen Anna voorbijliep, lieten ze in absolute onderwerping hun hoofden zakken. Niemand durfde hardop te ademen.

In drie jaar had Anna niet alleen de hel overleefd; ze had de demonen getemd.

Buiten de ijzeren poorten stond een rode sportwagen te wachten. Lucy Fox leunde ertegenaan en zwaaide als een bezetene.

"Instappen! Ik kan niet geloven dat ze je eindelijk hebben laten gaan!" schreeuwde Lucy.

Anna gleed op de passagiersstoel, haar gezicht ondoorgrondelijk. "Heb je de informatie gevonden?"

Lucy gaf haar een tablet aan terwijl ze wegreed. "William Sterling. De oudste kleinzoon van de familie Sterling. Vijf jaar geleden heeft een auto-ongeluk hem vanaf zijn middel verlamd. Er wordt gezegd dat hij wreed is, misvormd en mogelijk impotent."

"Perfect," mompelde Anna, terwijl ze door het dossier scrolde.

"Perfect?" Lucy keek haar geschokt aan. "Anna, je vader gebruikt je als onderpand! Hij wil dat je met een kreupele trouwt, alleen maar om een zakenovereenkomst veilig te stellen. Waarom heb je ingestemd?"

Anna legde een hand op haar platte buik. Haar ogen werden donker.

"Omdat de arts die drie jaar geleden mijn baby ter wereld heeft geholpen voor de familie Sterling werkt."

Drie jaar geleden was ze gedrogeerd, had ze met een mysterieuze vreemdeling geslapen en was ze zwanger geworden. Na de bevalling had haar stiefmoeder, Penelope, haar verteld dat de baby doodgeboren was en haar in de inrichting gegooid.

Maar Anna kende de waarheid. Ze had de baby horen huilen. Haar kind leefde.

"Ik zal met William trouwen," zei Anna beheerst en vastberaden. "Ik zal mijn kind vinden. En wat de familie Rice betreft..." Ze raakte de kostbare armband om haar pols aan. "Ik ga hun wereld in brand steken."

Het landhuis van de familie Rice.

"Mam! Ik doe het niet! Ik ga niet met een monster trouwen!" Megan Rice smeet een vaas op de vloer en schreeuwde. "Pap zei dat als Anna weigert, ik moet gaan! William is een kreupele en een psychopaat!"

Penelope Howard sloeg haar armen om haar dochter en glimlachte venijnig. "Maak je geen zorgen, lieverd. Anna is een geesteszieke zonder geld en zonder macht. Ze heeft geen keuze. Ze zal smeken en ons bedanken dat we een echtgenoot voor haar hebben gevonden."

"Is dat zo?"

Een kille stem onderbrak hen.

De zware eiken deuren zwaaiden open. Anna liep naar binnen, in een eenvoudige jurk die Lucy voor haar had gekocht, maar haar uitstraling vulde de kamer met verstikkende druk.

Penelope verstijfde. Dit was niet het gebroken meisje dat ze had weggestuurd.

"Anna!" Penelope maskeerde haar schok snel met arrogantie. "Hoe durf je zo onbeschoft te zijn, zonder kloppen binnen te stormen als een wild dier? Is dat wat je in die plek hebt geleerd?"

Anna liep recht op hen af. Ze stopte pas toen ze nog maar centimeters van Penelopes gezicht verwijderd was.

"Ik heb veel geleerd in het gekkenhuis, stiefmoeder," Anna kantelde haar hoofd, met een gevaarlijke glans in haar ogen. "Zoals hoe je met ongedierte omgaat."

"Jij—"

"Ik hoorde dat je wilt dat ik in Megans plaats met de familie Sterling trouw," onderbrak Anna haar, terwijl ze naar de doodsbange Megan keek. "Ik ga akkoord."

Penelope en Megan slaakten een zucht van verlichting.

"Maar," voegde Anna kil toe. "Ik heb een voorwaarde."

Volgend Hoofdstuk