Hoofdstuk 58

IK EN LUCA, EINDELIJK ALLEEN.

Zonder een woord trok hij me op zijn schoot. Mijn armen sloegen zich om zijn nek.

Zijn mond vond de mijne als zwaartekracht. Langzaam. Diep. Het soort kus dat niet vraagt—maar opeist.

“Gaat het?” mompelde hij tegen mijn lippen.

Ik knikte. “Met jou?”

“…Geen beetje.”

Ik g...

Log in en ga verder met lezen