Hoofdstuk 121

EMILIA'S POV

  Voor een moment vergat ik hoe ik moest ademen.

  Maximus staarde naar me alsof hij de maan voor de allereerste keer zag opkomen—langzaam, verbijsterd, ongelovig. Mijn hart bonkte zo luid dat ik nauwelijks iets anders kon horen. Zijn ogen waren nog steeds een beetje onscherp van het te...

Log in en ga verder met lezen