Hoofdstuk 127

LUCIEN'S POV

  Rovers stroomden uit de boomgrens als een golf van schaduwen, wild en schuimbekkend, grommend alsof iets hen tot waanzin had gedreven. De grond trilde onder het gewicht van hun aanval. De lucht stonk naar bloed en aarde en iets... verkeerds.

  Ik had geen tijd om na te denken.

  Halve...

Log in en ga verder met lezen