Hoofdstuk 152

LUCIEN'S POV

  Ze staarde naar me.

  Daar op het trainingsveld, lang nadat iedereen weg was gegaan.

  Haar ogen hielden de mijne vast... stevig, onbevreesd, bijna verveeld—terwijl mijn wolf zich tegen mijn ribben sloeg alsof hij eruit wilde. Alsof hij haar wilde. Alsof hij bloed wilde.

  Ik zei geen...

Log in en ga verder met lezen