Hoofdstuk 153

ADELE'S POV

Ik kon het niet geloven.

Lucien kuste me.

Geen droom. Niet mijn verbeelding die de gaten opvulde van alles wat hij me vier lange maanden had ontzegd. Zijn mond was op de mijne - heet, eisend, boos alsof hij eindelijk was doorgebroken en had besloten te nemen wat hij deed also...
Log in en ga verder met lezen