Hoofdstuk 158

ADELE'S PERSPECTIEF

  Langzaam duwde ik mezelf omhoog, mijn lichaam nog steeds trillend van pijn, woede en iets veel verwarrenders.

  Toen ik naar Lucien keek, waren zijn ogen niet langer alleen boos.

  Ze waren moordlustig.

  Donker. Scherp. Gefixeerd op Alpha Derek alsof hij een vijand was die op ...

Log in en ga verder met lezen