Hoofdstuk 161

ADELE'S POV

  Op het moment dat zijn voetstappen wegstierven in de gang, drukte ik mijn oor tegen de deur en hield mijn adem in totdat ik zeker wist dat hij weg was. Stilte. Eindelijk.

  Ik opende de deur net genoeg om naar buiten te gluren. De gang was leeg, het ochtendlicht viel over de vloer also...

Log in en ga verder met lezen