Hoofdstuk 168

LUCIEN'S POV

  De ochtend kwam zonder genade.

  Ik ben al aangekleed wanneer het licht door de gordijnen kruipt—zwarte broek, strak overhemd, het vertrouwde gewicht van verantwoordelijkheid dat op mijn schouders rust als een harnas. Werk kleren. Controle kleren. Het soort dat de wereld eraan herinne...

Log in en ga verder met lezen