Hoofdstuk 219

LUCIEN'S POV

  Het woord "Papa" hing in de lucht als een vloek, echoënd in mijn schedel lang nadat het Andrea's mond had verlaten.

  Mijn bloed kookte, heet en woedend, terwijl ik Adele's rug in de verte zag verdwijnen. Ze keek niet om. Geen enkele keer. Die stilte van haar—het sneed dieper dan welk...

Log in en ga verder met lezen