Hoofdstuk 223

ADELE'S POV

Zijn woorden hingen in de lucht als rook na een vuur - dik en onmogelijk te negeren.

"Merk me."

Ik knipperde, starend naar hem alsof ik het verkeerd had gehoord. Lucien - mijn Lucien, de man die maandenlang dat laatste stukje van zichzelf had bewaakt - lag naast me, naakt en kwetsbaa...

Log in en ga verder met lezen