Hoofdstuk 228

LUCIEN'S PERSPECTIEF

  De lucht in Maximus' kantoor voelde alsof het in steen was veranderd—zwaar, onbuigzaam, drukkend op ons allemaal. Ik stond daar, armen nog steeds gekruist, mijn rug tegen de muur, kijkend naar de chaos die zich ontvouwde als een storm die ik niet kon stoppen.

  Damiens gezicht...

Log in en ga verder met lezen