Hoofdstuk 234

DAMIEN'S PERSPECTIEF

  De kamer draaide. De muren kwamen dichterbij. Ik kon niet ademen. Niet denken.

  Toen, als een schakelaar die omging.

  Woede brandde door de paniek heen, witheet en scherp.

  Ik griste de telefoon van de vloer, mijn vingers trilden zo erg dat ik hem bijna weer liet valle...

Log in en ga verder met lezen