Hoofdstuk 256

LUCIEN'S POV

　　"Daar ben je, jongen."

　　De stem van mijn vader gleed door de donkere kelder als vergif, nonchalant en spottend. Hij stond daar, grijnzend alsof we oude vrienden waren die elkaar toevallig tegenkwamen op de markt—niet zoals de man die mijn hele jeugd had veranderd in een levende hel.

...