Hoofdstuk 29

De stilte in de kamer was zo dik dat je erin kon stikken.

  Elke Alpha zat stijf rondom de lange eikenhouten tafel, hun blikken schoten heen en weer, hun houdingen bedrieglijk stil, maar ik kon de waarheid onder de oppervlakte horen. Hun harten sloegen in ongelijke ritmes. Hun wolven fluisterden onr...

Log in en ga verder met lezen