Hoofdstuk 32

EMILIA'S POV

Zijn ogen.

Koud, gevoelloos, hard als steen.

Ze sneden in me op het moment dat ik registreerde wie er voor me stond, en mijn adem stokte in mijn borst. Mijn hart bonsde wild in mijn oren, elk instinct schreeuwde dat ik moest rennen—maar mijn lichaam weigerde. Het was hem. Mijn vader.

Ik...

Log in en ga verder met lezen