Hoofdstuk 46

Zijn woorden bleven maar door mijn hoofd echoën.

  'Keer op keer. Tot er geen twijfel meer is van wie het kind zal zijn dat je draagt.'

  Het was belachelijk. Volkomen krankzinnig. Maar de manier waarop zijn stem lager werd, de ruwe belofte die erin doorklonk—het kroop onder mijn huid als een lopend...

Log in en ga verder met lezen