Hoofdstuk 58

EMILIA'S PERSPECTIEF

  De deur sloot met een zware dreun, en liet me alleen achter met hem.

  Luciens aanwezigheid was als een reddingslijn geweest, een buffer tussen mij en de storm die de Koning was. Maar nu—nu waren we alleen. Zijn woede. Mijn bevende verzet. En de stilte.

  Godin, de stilte....

Log in en ga verder met lezen