Hoofdstuk 61

Maximus' POV

  De nacht rook naar koper en as.

  De bloedmaan scheurde de hemel open als een gapende wond, haar karmozijnrode licht sijpelend door de smalle spleten in de ondergrondse muren. Het schilderde de stenen in tinten van moord en herinnering, en ik proefde haar roep zoals een verdrinkende m...

Log in en ga verder met lezen