Hoofdstuk 77

EMILIA'S POV

  Stilte.

  Dikke, verstikkende stilte.

  De lucht in de gang was zo zwaar dat ik nauwelijks kon ademen. Het voelde alsof de muren zelf luisterden, wachtend tot iemand zou ontploffen. Mijn hart bonkte in mijn borst, zo luid dat ik zeker wist dat ze het allebei konden horen.

  Zwang...

Log in en ga verder met lezen