Hoofdstuk 88

Emilia's POV

  Ik kon niet slapen.

  Hoe vaak ik mijn ogen ook sloot, die droom kwam steeds terug—het bloed, de sneeuw, het beest. Die ogen.

  Ik lag al uren in bed, staarde naar het plafond en telde de langzame, regelmatige piepjes van de monitor. Damien was in de stoel naast me in slaap gevallen, ...

Log in en ga verder met lezen