Hoofdstuk 98

EMILIA'S POV

Tegen de tijd dat we het huis bereikten, kon Damien nauwelijks nog staan.

Zijn arm hing over mijn schouder, zijn gewicht zwaar tegen me aan, zijn lichaam trilde van uitputting. Bloed stroomde langs zijn zij, en elke ademhaling klonk alsof het brandde.

"Nog een klein stukje," fluisterde ...

Log in en ga verder met lezen