121: Nu niet.

De gang voelde te klein voor alles wat er in één keer op ons neerkwam.

Ik stond daar met mijn armen om Aife en de Koning geslagen, haar vader, terwijl Willow tussen ons in zachte, pruilerige geluidjes maakte. Mijn mate trilde, tranen gleden nog steeds over haar wangen, en elk instinct in mij schr...

Log in en ga verder met lezen