127: Ze is amper een week oud.

Ik zat opgerold op de brede bank, Willow veilig tegen mijn borst aangedrukt, haar kleine vuistje in mijn shirt geklemd. Ik kon niet ophouden naar haar te staren – mijn perfecte, wonderlijke dochter die alles had veranderd.

Koning Alaric, mijn vader, zat dicht naast me, zijn blik zelden van Willows ...

Log in en ga verder met lezen