129: Ik had niets.

Milly pov

Ik ijsbeerde door de logeerkamer, mijn voetstappen scherp en rusteloos, maar volledig geluidloos op het dikke tapijt. De muren voelden alsof ze dichterbij kwamen, alsof ze me verstikten met hun valse luxe. Elke lach die ik ergens in het huis hoorde galmen, voelde als een mes dat in mi...

Log in en ga verder met lezen