30: Laatste stukje van mijn hart.

Rykers perspectief

De ziekenhuiskamer voelde alsof hij steeds kleiner werd, benauwender met elk uur dat voorbijging.

Ik zat half overeind tegen de kussens, mijn kaak strak op elkaar geklemd tegen de constante, brandende pijnscheut in mijn zij en been. De wonden trokken bij elke ademhaling, een...

Log in en ga verder met lezen