31: Ze is van mij.

Bastians perspectief

Ik kon niet stoppen met beven.

De wandeling weg van Willow’s huis voelde alsof die eeuwig duurde, elke stap zwaarder dan de vorige.

Mijn borst brandde van een mengeling van woede, vernedering en iets wat ik niet kon benoemen.

De manier waarop ze naar me had gekeken — g...

Log in en ga verder met lezen