32: Alsjeblieft...

Willows perspectief

Zoals beloofd namen mam en pap me de volgende dag mee naar het kasteel. Voor het eerst sinds ik me kan herinneren voelden de muren niet als thuis; ze voelden als onbekend terrein dat ik voor het eerst betrad.

Het kasteel zelf voelde te koud en te stil; er waren geen gebruik...

Log in en ga verder met lezen