125: Een ware nachtmerrie.

Perspectief: Zion

Het kantoor van de Koning voelde veel te benauwend en de stilte die de muren op me af leek te duwen was te veel, maar toch zat ik daar, roerloos als steen, te wachten tot de Koning zou delen waarvoor hij me had laten komen.

De extra mannen hadden het kasteel al lang geleden verla...

Log in en ga verder met lezen