Hoofdstuk 179 - Weggegooid

Margots perspectief

De uren kropen pijnlijk langzaam voorbij.

Eerst hield ik mezelf voor dat Coban snel terug zou zijn.

Hij was al eerder weggestormd. Hij was afgekoeld. Uiteindelijk was hij teruggekomen.

Maar naarmate de minuten uren werden, begon de stilte in de cel zwaarder te voelen... dikke...

Log in en ga verder met lezen