Hoofdstuk 209 - Wat als...

Margots perspectief

De wandeling terug naar de cel voelde deze keer stiller.

Niet ongemakkelijk.

Niet gespannen.

Gewoon... kalm.

Cobans hand bleef de hele weg om de mijne gesloten, zijn duim streek langzame, afwezige patronen over mijn huid alsof hij het constante contact net zo hard nodig had ...

Log in en ga verder met lezen