HOOFDSTUK 168: IK KAN GEWOON NIET STOPPEN

"Louise!" hijg ik, terwijl ik haar pols vastgrijp. "Sleutels. Ik heb—" ik slik hard tegen het gal dat in mijn keel opkomt. "Ik heb je sleutels nodig. Alsjeblieft."

Ze fronst naar me, verrast. "Schat, wat is er aan de hand?"

Ik schud mijn hoofd, vechtend tegen de tranen. Ik kan de woorden niet vorm...

Log in en ga verder met lezen