HOOFDSTUK 66

POV NOAH

Ik reed in stilte.

Maar deze keer was het niet de zware stilte van eerder.

Het was comfortabel.

Rustig.

Gevuld met iets waarvan ik nog steeds niet helemaal wist hoe ik het moest noemen.

Mijn hand rustte op de hare, die op de middenconsole lag. Af en toe streken mijn vingers geda...

Log in en ga verder met lezen