Hoofdstuk 565

De nacht was al heel laat geworden.

Louisa bleef een tijdje stil liggen, maar de slaap wilde niet komen. Zachtjes schoof ze het dekbed terug en glipte uit bed.

Ze deed het licht niet aan. Alleen geleid door het maanlicht dat door de ramen naar binnen plensde, liep ze op blote voeten naar het kamer...