Hoofdstuk 178 Amalie

‘Tijd om te gaan, trut,’ fluistert een man in mijn oor terwijl hij me ruw overeind trekt.

Ik verstijf bij die stem. Thomas, hij is hier en hij heeft me. Ik probeer nog harder te vechten. Ik laat hem me niet meenemen. Maar het gif zit al in mijn systeem, en ik voel hoe mijn lichaam het aan het begev...

Log in en ga verder met lezen