Hoofdstuk 5
Toen Thea dat zei, werd Missy nog bozer en snauwde: ‘Belachelijk! Ik ben haar meerdere! Ze komt niet eens naar beneden om me te begroeten? Wie denkt ze wel dat ze is? Ze is niets dan een schande!’
Patricia en Charles hadden hun huwelijk bijna een maand geleden officieel laten registreren.
De dag dat Patricia in Anderson Manor trok, was Missy in het buitenland op bezoek bij haar dochter, die daar studeerde, en ze nam meteen wat vakantie.
Ze kreeg een telefoontje van Thea, die haar vertelde dat Charles een buitenechtelijke dochter had en dat William erop stond dat Charles met haar zou trouwen.
Missy was zo woedend dat ze meteen de eerstvolgende vlucht naar huis boekte. Ze wilde haar man confronteren met hoe hij met Williams onzin kon instemmen!
Nog voordat ze ook maar iets kon vragen, kreeg ze bij haar terugkeer meteen een uitbrander van William, wat haar woede alleen maar aanwakkerde.
Ze had in totaal drie kinderen. Haar oudste zoon, Charles, was de meest uitzonderlijke.
De andere twee, haar jongste zoon, was waardeloos en kon niets aan, en haar dochter studeerde in het buitenland.
Ze had al sinds Charles jong was hoge verwachtingen van hem, en hij had haar nooit teleurgesteld. Hij leerde zaken doen van William en blonk uit, zowel zakelijk als persoonlijk.
Maar nu was haar uitzonderlijke zoon bedrogen door een vrouw van onbekende afkomst! Hoe kon ze dat accepteren?
Ze had Patricia kort ontmoet op het dinerfeest en had niet veel met haar te maken gehad, maar ze had de laatste tijd genoeg video’s van Patricia gezien.
Hoeveel lof Patricia ook kreeg, Missy mocht haar niet! De vrouw van Charles hoorde een society-dame te zijn of een rijke erfgename!
Toen Thea Missy’s woede zag, hoopte ze dat die nog groter zou worden, verlangend naar een dramatische scène.
‘Die vrouw denkt echt dat ze heel wat is.’ Thea masseerde Missy’s schouders om haar te kalmeren. ‘Ellie, weet je zeker dat je haar niet naar beneden roept? Deze familie wordt niet geleid door een of andere vrouw van onbekende afkomst.’
Missy voelde zich beter toen ze Thea’s woorden hoorde, en ze wierp Ellie op commanderende toon een blik toe. ‘Ellie, wat doe jij hier? Ga nu!’
Ellies benen voelden slap. Ze werkte al jarenlang voor de familie Anderson en wist wie hier de baas was.
Maar ze kon deze twee vrouwen niet tegen zich in het harnas jagen, en ze kon ook Patricia boven niet tegen zich in het harnas jagen.
Hoewel Patricia hier nog niet lang was en Charles onverschillig tegenover haar leek te staan, liet het feit dat hij al haar maaltijden en dagelijkse details had geregeld zien dat hij toch om Patricia gaf, nietwaar?
Ellie zat in een dilemma en wist niet of ze Missy’s bevelen moest opvolgen.
Toen Missy zag dat Ellie niet bewoog, greep ze de beker voor haar en smeet die op de grond.
‘Wil je zeggen dat ik jou niet kan commanderen?’
De beker versplinterde en de scherven vlogen overal heen.
Emily, die op de vloer zat te tekenen, begon hard te huilen, doodsbang.
‘Hou op met huilen!’ Missy was al woedend en vond iedereen irritant, vooral deze kleindochter die ze nog nooit had ontmoet.
‘Je bent net als je moeder, irritant! Je hebt niemand begroet sinds we binnenkwamen. Ben je soms stom?’
Charles was net thuisgekomen om iets te halen en zag dit tafereel. Hij liep snel naar haar toe en tilde Emily op, terwijl hij Missy en Thea kil aanstaarde, zijn ogen vol woede.
‘Wat is hier aan de hand?’
Missy schrok van Charles’ plotselinge terugkeer en wist even niet wat ze moest zeggen. Ze wierp Thea een blik toe.
‘Charles.’ Thea slikte nerveus.
Ze was bang voor Charles en had nooit omhoog durven kijken wanneer ze hem eerder zag. Nu ze op heterdaad betrapt was, deinsde ze terug.
‘Mam en ik zijn langsgekomen om Patricia te zien. Ellie zei dat Patricia niemand wilde zien. Mam is helemaal hierheen gekomen, en ze kwam niet eens naar beneden. Wij...’
‘Ik ben haar schoonmoeder. Ik ben hier als gast naartoe gekomen, en ze wil me niet eens ontmoeten?’ Missy voelde zich gesterkt nadat ze Ellies woorden had gehoord.
‘Moest je zo’n scène schoppen om haar te ontmoeten?’ Charles’ ogen waren koud en beangstigend.
Missy wist niets meer te zeggen en verzon snel een excuus: ‘Dat was niet mijn bedoeling. Maar ze is hier al zo lang en ze is me niet eens komen opzoeken. Wie weet ontwijkt ze me expres.’
Charles keek haar doordringend aan, maar zei niets.
Opeens herinnerde Missy zich de video van Irene op het etentje die ze online had gezien. Ze was hier op verzoek van haar vriendin, Edith West, Irenes moeder, om Charles te vragen de zaak op te helderen.
‘Charles, de kwestie met Irene ontploft online. Je moet het oplossen. Het treft haar enorm.’
Mensen online noemden Irene wreed, en ze was te bang om naar buiten te gaan.
Missy had Irene altijd als familie beschouwd. Als Charles niet uit het niets met een andere vrouw was getrouwd, had ze overwogen de familie Jackson te bezoeken om hun gedachten te bespreken.
Nu kon ze geen schoonfamilie meer met hen zijn, en mensen Irene zien bekritiseren deed haar pijn.
‘Wat moet ik ophelderen?’
‘Zo is Irene niet,’ zei Missy ongerust. ‘Wie weet zit er iemand achter, die kwaadwillig onrust stookt.’
‘De video is echt. Er valt niets op te helderen.’ Charles klopte zachtjes op Emily’s rug en keek naar Ellie. ‘Waar is Patricia?’
Ellie keek naar boven. ‘Mevrouw Patricia Anderson rust boven en heeft gevraagd niet gestoord te worden.’
Charles fronste en hoorde Emily snuiven. ‘Papa... mama voelt zich niet goed.’
‘Hm?’
‘Mama... ze voelt zich elke maand een paar dagen niet goed.’
Toen Missy en Thea Emily’s woorden hoorden, vertrokken hun gezichten. Was dit geen klap in hun gezicht?
Charles wierp hun een blik toe. ‘Patricia voelt zich niet goed. We spreken elkaar over een paar dagen.’
Zijn blik viel op Thea en werd nog kouder. ‘Maar ik wil niet dat mijn dochter de volgende keer opnieuw zo bang is.’
‘Nee, het gebeurt niet weer.’ Onder zijn blik kreeg Thea een tintelend gevoel op haar hoofdhuid.
Missy wilde niet langer blijven. Ze zei nog een paar woorden tegen Charles en vertrok met Thea.
Buiten kon Thea het niet laten om te sneren.
‘Mam, Charles leek net niet onverschillig tegenover Patricia. Ze lijken een goede relatie te hebben.’
Thea was jaloers. Ze kwam uit een voorname familie maar werd niet gewaardeerd door haar man. Waarom zou een vrouw van onbekende afkomst dat wel worden?
‘Goed?’ Missy dacht terug aan het voorval en voelde boosheid opkomen, maar wilde Charles’ houding niet erkennen. ‘Hij maakte zich alleen zorgen dat het kind bang was. Hoeveel gevoelens kan hij nou voor die vrouw hebben?’
Thea was het met haar eens.
‘Dat denk ik ook. Charles geeft duidelijk om het kind.’
In de kamer bleef Ellie staan, onzeker wat ze moest doen.
Charles vroeg: ‘Heeft ze haar medicijnen genomen?’
‘Nee, nog niet... Mevrouw Anderson zei alleen dat ze ging rusten.’
Charles knikte. ‘Breng later wat honingwater naar boven.’
‘Oké, oké.’ Ellie antwoordde voorzichtig en vroeg: ‘Meneer Anderson, gaat u thuis eten?’
Emily hoorde het en fluisterde tegen Charles: ‘Papa, eet met mij.’
‘Goed.’
Charles speelde nog even met Emily. Toen het tijd was om te eten, vroeg hij een andere bediende Emily mee te nemen om te gaan eten.
Hij nam het honingwater mee naar boven om bij Patricia te gaan kijken.
