Hoofdstuk Honderd en Eenentwintig

Ze waren nog een heel eind weg toen Wanderer haar zag. Hij rende naar haar toe en knielde voorzichtig naast haar neer. Ze lag met haar gezicht naar beneden in het kreupelhout en het vuil. Hij draaide haar voorzichtig om en kon de wond zien die Isobel haar had toegebracht. Hij veegde de bebloede warb...

Log in en ga verder met lezen