Hoofdstuk Honderd en Eenenzestig

Rosabel ging verder, “Hij had gewoon die uitstraling, weet je wel? Hij had ook een blik in zijn ogen, eentje die zei dat hij problemen zocht. Alsof zijn ogen nooit stopten met het scannen van de ruimte op zoek naar iets dat hem zou triggeren…” Ze pauzeerde even. “Ik herinner me ook een litteken op d...

Log in en ga verder met lezen